Αρχικά δημοσιεύτηκε 03/01/2010 23:55:02. Αναδημοσίευση από το Διοργανωτή Δημοσίευση Blog

από Διορθωτής

NakedLiberty.com

3 Ιανουαρίου, 2010

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Θεωρώ τον εαυτό μου ένα ενδιαφερόμενο και κεκτημένα παρατηρητής της αμερικανικής συζήτηση για τη μεταρρύθμιση της υγειονομικής περίθαλψης. Μετά από όλα, το αποτέλεσμα των όποιων αποτελούν τις προτεινόμενες αλλαγές στην υγειονομική περίθαλψη τρόπο παραδίδονται (αν στην πραγματικότητα οι αλλαγές θα πρέπει όντως να γίνει) θα επηρεάσουν βαθιά τη σχέση μας με τους γιατρούς μας, και σίγουρα θα έχει αντίκτυπο στην ποιότητα της φροντίδας που δεχόμαστε από τους επαγγελματίες των υπηρεσιών υγείας.

Ωστόσο, ακούγοντας τα επιχειρήματα και οι δύο υποστηρικτές και αντίπαλοι χρησιμοποιούν σε υποστηρίζοντας τις θέσεις τους, θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν η κάθε πλευρά είναι στην πραγματικότητα συζητάμε το ίδιο θέμα. Πώς μπορεί ένας λαός της ίδιας χώρας να έχουν τόσο διαμετρικά αντίθετες απόψεις για το ίδιο θέμα; Μετά από όλα, δεν υπάρχει μια γενικά αποδεκτή κοινωνική συναίνεση σχετικά με το τι είναι καλό και το κακό; Σίγουρα, κανένα πρόσωπο να ασκεί σημαντική επιρροή στην κυβέρνηση »των ανθρώπων και για τους ανθρώπους," και σίγουρα δεν ισχύει πολίτης αυτής της χώρας, θα θέλαμε πάνω μας κάτι που θα μπορούσε δυνητικά να είναι επιζήμια για τα συμφέροντα και την ευημερία μας.

Οπότε κάτι άλλο πρέπει να κρύβονται στις σκιές αυτής της συζήτησης και αυτό κάτι πρέπει να βρίσκονται τόσο στη ρίζα του και επίσης να είναι τόσο λεπτή και φευγαλέα, έτσι ώστε να μην έχουν προηγουμένως στην επιφάνεια και το ίδιο έχουν συζητηθεί. Αυτή η σκοτεινή έννοια πρέπει στην πραγματικότητα να είναι ο πυρήνας συμβάλλει στη διαφορετική επιχειρηματολογία και στις δύο πλευρές της συζήτησης της υγειονομικής περίθαλψης.

Και εδώ μπορώ να βρω τον εαυτό μου μπερδεμένος από το περίβλεπτο αυτής της φαινομενικά απατηλή ιδέα. Δεν είναι πραγματικά ότι σκληρά για να αποκαλύψει τη στιγμή που θα κάνετε ένα κομμάτι της εθνικής introspecting. Στην πραγματικότητα, το μόνο πράγμα που κρατά από το να εκτεθεί μαζικά είναι ο φόβος μας για τη λήψη του κεφαλιού θέμα και τη συμμετοχή σε ένα σοβαρό διάλογο γι 'αυτό. Μπορεί να αναφέρεται πολύ απλά - οι Αμερικανοί δεν έχουν εθνικό ομοιόμορφη κατανόηση και συμφωνία σχετικά με, τι είναι ένα δικαίωμα έναντι τι είναι ατομική ευθύνη.

Η αμερικανική κοινωνία δεν έχει γενικά αποδεκτό πλαίσιο αναφοράς για την ευημερία, όπου τελειώνει και πού αρχίζει ατομική ευθύνη. (Με την ευκαιρία, αν κάποιος έχει προσβληθεί με εξίσωση δικαιωμάτων κυβέρνηση με ευημερία, τότε να τους προκαλέσετε να δώσει σαφή ορισμό για το πώς οι δύο διαφέρουν, όπως έχω ακόμα να έρθει σε ένα πειστικό επιχείρημα που διαφοροποιεί μεταξύ των δύο). Χωρίς πρώτα θέσπιση καθολικά αποδεκτό πλαίσιο, κάθε εθνική συζήτηση για τη διακυβέρνηση, είτε σχετίζονται με την υγειονομική περίθαλψη, το περιβάλλον, τον έλεγχο των χρηματοοικονομικών συστημάτων, την απασχόληση, κ.λπ. είναι αναπόφευκτα μάταιη. Ακόμη και αν το αποτέλεσμά του είναι μια λύση που πολλοί ή ακόμα και μεγαλύτερη υποστήριξη, άτομα που δεν θα περιλαμβάνει ένα σημαντικό λαό που στερούνται πολιτικών δικαιωμάτων, κατά πάσα πιθανότητα στην ενεργητική αντιπολίτευση στην αποδεκτή λύση. Μια συνεχής εθνική διελκυστίνδα πολέμου αποτελέσματα, με βαθιές διαφορές, και με πολύ παραγωγικό ανθρώπινο ενέργειας που χάνεται στις κοινωνικές τριβές.

Σε αυτό το χρονικό διάστημα της Αμερικής δεν ξέρουν ποιοι είναι, είναι ρευστή, έχουν χάσει τους γείωσης σε κάθε ίδρυμα, το οποίο θα μπορούσε να τους καθοδηγήσει κατά τη χάραξη και το πεπρωμένο τους. Ένα βασικό μέρος αυτής της γείωσης πρέπει να είναι μια συμφωνία σχετικά με το βαθμό στον οποίο οι Αμερικανοί θα επιτρέψει στην κυβέρνηση να διεκδικήσει τον έλεγχο της ζωής τους, αναπόφευκτα από σφετερισμό των ατομικών ελευθεριών και της ελευθερίας. Με τον καθορισμό αυτών των ορίων Αμερικανοί θα επιλέξουν είτε να επιστρέψουν στις ρίζες τους και τις ιδρυτικές αρχές της περιορισμένης κυβέρνησης και των ατομικών ελευθεριών και της ελευθερίας, ή την επιβίβαση σε παγκόσμιο πείραμα στη σοσιαλιστική αναγέννηση που σήμερα εξελίσσεται στο εσωτερικό της ΕΕ και σε έναν αριθμό χωρών σε όλο τον κόσμο .

Πολλοί στις ΗΠΑ φαίνονται να δούμε την Ευρώπη και την ΕΕ ως ένα κοινωνικό μοντέλο δικαίωμα άξια μιμηθούμε. Πολλές από αυτές τις προοδευτική στοχαστές κατέχουν εξέχουσες θέσεις στην αμερικανική κυβέρνηση ή θέσεις που μπορούν να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό την κυβερνητική δράση. Αλλά ενώ εκθειάζει τις «ποιότητα ζωής» αρετές που αντιλαμβάνονται είναι σημαντικό (το κράχτης 8 καλοκαιρινές διακοπές εβδομάδα στη Γαλλία, καθολική υγειονομική περίθαλψη στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις περισσότερες άλλες χώρες της ΕΕ, κλπ.), που παραβλέπουν βολική άθλια οικονομική ποσοστό της ΕΕ την ανάπτυξη του λιγότερο από το ήμισυ των ΗΠΑ (βλέπε πίνακα), σταθερά υψηλά ποσοστά ανεργίας, χαμηλό ποσοστό δημιουργίας νέων επιχειρήσεων, και άλλοι παράγοντες που είναι το άμεσο αποτέλεσμα της αντι-συναίσθημα κεφαλαίων σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο.

Ευρωπαϊκή Ένωση ποσοστά ανεργίας

Πολλοί βλέπουν εδώ την ΕΕ ως ένα πείραμα υψηλής ταχύτητας της παγκοσμιοποίησης, εκείνο που ορισμένοι αισθάνονται Αμερική πρέπει να συμμετέχουν ενεργά στη έτσι ώστε να μην μείνει πίσω. Αλλά λίγοι συγγραφείς αμερικανική κυβερνητική πολιτική σκαλίζω και ανοιχτά συζητήσουν τους μηχανισμούς των κοινωνικών μεθόδων που αναπτύχθηκαν και διαδόθηκαν σε όλη ευρωπαϊκές κοινωνίες. Για παράδειγμα, η κοινωνικοποίηση των πολλών υπηρεσιών και οικονομικών δυνάμεων σε χώρες της ΕΕ (π.χ. ιατρικών υπηρεσιών, εκπαίδευσης, μεταφορών, ορισμένους τομείς της μεταποιητικής βιομηχανίας, κλπ.), είναι γενικά αποδεκτό ως αποτυχία ή, τουλάχιστον παράγουν βέλτιστα αποτελέσματα, στα οποία το χαμηλό ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης στις χώρες της ΕΕ-15 είναι μια κραυγαλέα απόδειξη.

ΕΕ-15 ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ

Τα στοιχεία που δείχνουν προς τα άθλια οικονομικά αποτελέσματα από τις αρχές του αιώνα, 20 του Μάρτη του σοσιαλισμού στην Ανατολική Ευρώπη, την ΕΣΣΔ, την Κούβα, την Κίνα του Μάο, τη Νότια Κορέα και άλλες ουδέτερες χώρες σήμερα αντιμετωπίζεται με επιχειρήματα όπως "αυτή τη φορά θα το κάνουμε καλύτερα, εμείς θα το κάνει με διαφορετικό τρόπο. "Ωστόσο, κανείς δεν κάνει αυτά τα επιχειρήματα είναι σε θέση να διευκρινίσει πώς θα γίνει αυτό. Πώς, για παράδειγμα, θα είναι η νέα παγκόσμια συμφωνία για σοσιαλιστική με τη σκληρή πραγματικότητα κρύο ότι μόνο το σύστημα της ελεύθερης αγοράς είναι σε θέση να παράγει αγαθά και υπηρεσίες στην αφθονία που απαιτούνται για τον εφοδιασμό της αντιπαραγωγική μέρος του κόσμου με τρόφιμα, φάρμακα και βασικά προϊόντα απαραίτητα για την επιβίωσή τους; Η Ευρωπαϊκή αδύναμες υπο-2% της οικονομικής ανάπτυξης είναι μόλις και μετά βίας μπορεί να συμβαδίσει με τις δικές της αύξησης του πληθυσμού και τις ανάγκες των πολιτών της. Οι ΗΠΑ δωρεάν (λογικά μιλώντας) αγορά εξακολουθεί να είναι ο πιο αποτελεσματικός στην παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών, και με τον τρόπο αυτό τροφοδοτεί τον κόσμο με την δημιουργία νέων προϊόντων και υπηρεσιών, για να μην αναφέρουμε τα τρόφιμα και τα φάρμακα. Με τον τρόπο αυτό εξακολουθεί να είναι η μόνη αποδεδειγμένη και βιώσιμη όχημα που δημιουργεί υψηλό προσωπικό πλούτο για τους επενδυτές και εκείνων που δημιουργούν τις νέες ιδέες και προϊόντα.

Πριν κάποιος μπορεί να διανέμει πλούτο, πρέπει πρώτα να δημιουργηθεί. Καμία ιδεολογία μπορεί να σφετεριστούν αυτό το βασικό γεγονός - ότι χωρίς μια καλή οικονομική μηχανή, το τρένο της κοινωνίας δεν μπορεί να προχωρήσει, και σίγουρα δεν μπορούν να διασχίσουν απότομους λόφους της αντιξοότητες. «Στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του,« η κραυγή συσπείρωσης των μαρξιστικών σοσιαλιστικά κινήματα, μπορεί να έχουν νόημα μόνο όταν κάποιος έχει παραχθεί η οποία ικανοποιεί αυτή την "ανάγκη". Διαφορετικά, είναι ένα κενό σύνθημα, άνευ ουσίας, λογικής και κάθε ιδρυτικό στην πραγματικότητα. Προκειμένου να βοηθήσει τα άτομα με ανάγκες, για πρώτη φορά η κοινωνία πρέπει να παράγει πλούτο, η οποία προέρχεται από την εφαρμογή των καπιταλιστικών αρχών για την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών. Ιστορικά, η Αμερική υπήρξε η κινητήρια μηχανή του κόσμου. Και ειρωνικά, είναι το αμερικανικό σύστημα τελών της αγοράς που επέτρεψε υψηλής σκεφτόμαστε παγκόσμια και ιδεολόγους υποστηρικτές μιας νέας σοσιαλιστικής τάξης πραγμάτων για να συλλογιστούν προοδευτική ατζέντα τους, ενώ έχουν σούπα σερβίρεται σε αυτά από την ελεύθερη αγορά καπιταλιστική κουζίνες.

Μια ισχυρή πίστη σε ένα σύστημα βαθιά κοινωνικά δικαιώματα είναι πιθανώς το ένα θέμα που καθορίζει πλέον παγκοσμίως προοδευτικό σοσιαλισμό. Όπως οι Αμερικανοί συζητούν θέματα καθολική φροντίδα της υγείας τους, το θέμα αυτό χρησιμοποιείται ως υποκείμενο επιχείρημα από εκείνους που υποστηρίζουν ριζοσπαστικές συμμετοχή της ανώτερης τάξης της κυβέρνησης στον τρόπο με τον οποίο υγειονομική περίθαλψη διανέμεται και χρηματοδοτείται. Οι αντίπαλοι χλευάστηκε ως στερούμενες εκτίμηση για, ούτε την ευαισθησία να το υπέρτερο δημόσιο αγαθό που προέρχεται από ένα σύστημα το οποίο, όπως ισχυρίζονται, μόνο μια κυβέρνηση ανέθεσε σύστημα μπορεί να παρέχει. Μετά από όλα, πώς μπορεί οποιαδήποτε φροντίδα ατόμου ή της εταιρείας για το κοινό καλό με την ίδια θέρμη όπως κάνει και η κυβέρνηση του λαού; Δεν έχει σημασία ότι κανένα στοιχείο δεν μπορεί να επισημανθεί με, ούτε ιστορικά, ούτε στη σημερινή κοινωνία, όπου η καλή δημόσια ποτέ έχουν πράγματι παραδοθεί, αποτελεσματικά ή με άλλο τρόπο.

Ο μεγάλος φιλόσοφος και συγγραφέας Ayn Rand («Άτλαντα σήκωσε") που εύγλωττα από έναν κόσμο όπου κάθε απόφαση που επιβάλλεται από οντότητα που στερούνται πολιτικών δικαιωμάτων (διάβαζε: της κυβέρνησης, αποκλείοντας το σώμα, κλπ.), ενώ σε κάθε περίπτωση και για το ενδιαφερόμενο κοινό καλό (ή μεμονωμένος ορισμός της οντότητας του τι είναι η "κοινό καλό" θα πρέπει να είναι), οδηγεί αναπόφευκτα σε δυσμενή διαταραχή στη ροή των αγαθών και των υπηρεσιών, φυσικά ακολουθώντας τις βασικές αρχές του νόμου των αθέλητων συνεπειών. Κάθε μεταγενέστερη απόφαση επιχειρεί να διορθώσει την προηγούμενη, προκαλεί μόνο ένα βαθύτερο ρήγμα στην ισορροπία του φυσικού ενέργεια που οδηγεί τον άνθρωπο να δημιουργήσουν και να παράγουν. Τελικά, χωρίς εφεύρεση, την παραγωγή και την ανθρώπινη κίνηση για να βελτιώσει τον εαυτό του, η κοινωνία στο σύνολό της πρέπει να καταρρεύσει έτσι ώστε να σε κάποια μεταγενέστερη στιγμή ξαναχτίσουν από τα ερείπιά της.

Όπως ανέφικτη ή απίθανο, δεδομένου ότι θα είναι, θα έλεγα ότι κανένας Αμερικανός θα πρέπει να συμβάλουν, ούτε την ψήφο τους να εκφράσουν τη γνώμη τους σχετικά με τη συζήτηση της υγειονομικής περίθαλψης χωρίς την πρώτη ανάγνωση "Άτλαντα σήκωσε" και να εξοικειωθείτε με την βασική φιλοσοφία της αντικειμενικότητας.

Ως ένας από τους φίλους μου και εξαιρετικοί συγγραφείς της Νάνσυ Μόργκαν RightBias.com το έθεσε:

"Οι άνθρωποι που δεν το διαβάσει κατά πάσα πιθανότητα θα καταλήξουν να ζουν."

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Norbert Sluzewski είναι ο συντάκτης του NakedLiberty.com

Το άρθρο μπορεί να δημοσιευθεί με απόδοση και πρέπει να περιλαμβάνουν πληροφορίες trackback

Trackback άρθρο: http://nakedliberty.com/2010/01/public-good-and-the-law-of-unintended-consequences/

Σχετικά άρθρα από Zemanta

• Ευρωπαϊκούς ομίλους επιχειρήσεων της ΕΕ προειδοποιούν για προστατευτισμό (telegraph.co.uk)
• Αποκαλυπτική έκθεση «Δέκα λόγοι για να αφήσει την ΕΕ" του Daniel Hannan (leftfootforward.org)
• Η πρόβλεψή μου μόνο για το 2010 και δεν είναι αρκετά (inquisitr.com)
• Πίστη σε καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς ανταμείβεται (kudlowsmoneypolitics.blogspot.com)
• Παλαιότερα και σημαδεμένο (news.bbc.co.uk)
• Τελευταίες σύμβασης παραχώρησης δημόσιας επιλογή έρχεται στο προσκήνιο (huffingtonpost.com)
• Το ευρώ: Έτος των χοίρων (guardian.co.uk)

Να Κοινωνικότητα, Μοιραστείτε!

•